NieuwsVechtkrantVraagbaakLinksIngezondenDeze siteZoeken

 
Nummer 1
Nummer 2
Nummer 3
Nummer 4
Nummer 5
Nummer 6
Nummer 7
Nummer 8







 
Home > Vechtkrant > 2008 > Nummer 5 > “Woningtekort is geen onoplosbaar probleem”

Vechtkrant, 1 juli 2008

“Woningtekort is geen onoplosbaar probleem”

“Bouwen in het groen kan de ecologische kwaliteit van dat gebied bevorderen”, stelt Rob van Hilten, beleidsadviseur volkshuisvesting van het Bestuur Regio Utrecht. De Vechtkrant had een gesprek met hem om de visie van het BRU te horen op de alarmerende cijfers rond het woningtekort in deze regio. Hieronder zijn relaas.

Over het feit dat we te maken hebben met een blijvend woningtekort is iedereen het wel eens, daar bestaat geen discussie over. Even een paar cijfers: de ambitie van het BRU is om van 2005 tot 2015 zo’n 52.500 woningen te bouwen. Voor de periode 2015 tot 2030 staan 41.000 woningen gepland. Totaal gaat het dan dus over 93.500 woningen. We weten allemaal dat het niet makkelijk is om dit soort planningen inderdaad te realiseren. Daarvoor spelen teveel factoren mee die je zelf niet in de hand hebt. Maar zelfs als we deze aantallen weten te realiseren dan zitten we in 2030 volgens de prognoses toch nog met een woningtekort van een kleine tien procent, hetgeen gelijk staat aan 30.000 woningen. Waarom blijven we toch tegen zo’n groot tekort aanlopen? Daar zijn een aantal oorzaken voor aan te wijzen. We hebben in deze regio te maken met een snel groeiende economie. Dat trekt uiteraard mensen aan die hier komen werken en dus ook willen wonen. Het gaat om dusdanige aantallen dat de uitbreiding van de woningvoorraad daarmee geen gelijke tred kan houden. Dan hebben we ook nog eens te maken met een extra toestroom van studenten. De kamernood is weliswaar sterk aan het afnemen, maar na hun studie blijven veel van die studenten in Utrecht wonen omdat hier nu eenmaal, vooral in de kennissector, veel werkgelegenheid is en je ook nog eens lekker centraal zit. Dat zijn dan ook nog vaak alleenstaanden of tweeverdieners, die relatief meer ruimte innemen dan gezinnen. Voeg daarbij het groeiende aantal files rond de stad, waardoor het voor veel mensen die hier werken aantrekkelijk wordt om zich in de stad of regio te vestigen, dan wordt wel duidelijk dat het voldoen aan de woningvraag een gevecht tegen de bierkaai lijkt.

 

Landschappelijk bouwen

Maar hopeloos is het in onze ogen niet. Er zijn nog veel gebieden die niet bebouwd zijn en waar mogelijkheden liggen om kwaliteit aan het gebied toe te voegen. Ruimte kan bijvoorbeeld gevonden worden in het gebied tussen de knooppunten Oudenrijn en Lunetten: de A12-zone. Uit een recente studie blijkt dat je daar mogelijk ongeveer 10.000 woningen zou kunnen realiseren, bijvoorbeeld door de A12 op die plek te ondertunnelen. Maar naar mijn mening zijn er ook nog mogelijkheden om ‘in het groen’ te bouwen. Bouwen in het groen kan de ecologische kwaliteit van een gebied bevorderen. Zorgvuldige ontwikkeling van zowel woningen en groen kan ertoe leiden dat er meer landschapskwaliteit ontstaat, doordat er meer variatie en diversiteit wordt aangebracht. En ook biedt het mogelijkheden om recreatieve kwaliteit toe te voegen, bijvoorbeeld door de aanleg van fietspaden. Er is een vermeend ruimtegebrek, maar je moet wel uiterst zorgvuldig zijn met de wijze waarop je bouwt. In stedelijke gebieden kan je compact bouwen en vaak ook de hoogte in. Ook daarvoor zijn nog veel mogelijkheden. In het groen moet toch eerder aan landschappelijk wonen worden gedacht, zoals de bedoeling is voor de polder Rijnenburg. Als we alleen heel compact bouwen in het groen, krijgen de critici gelijk die zeggen dat bouwen in het groen altijd een aantasting is van het groen. Als je het anders doet win je juist kwaliteit op beide fronten.

 

Gezamenlijke inspanning

Ik zie dus wel degelijk mogelijkheden om het tekort op een aanvaardbaar niveau te brengen, want ruimtelijk gezien zijn er nog voldoende mogelijkheden. Maar als BRU kunnen we het niet alleen. De provincie zal op korte termijn aan moeten geven hoe ze met de economische groei om wil gaan en welke locaties voor bebouwing benut kunnen worden. Ook van het Rijk zijn we voor een belangrijk deel afhankelijk. Zaken als bedrijfsverplaatsingen en infrastructurele maatregelen, zoals overkoepeling van delen van een snelweg kosten veel geld, dat wij niet op de plank hebben liggen. Pas als voldoende duidelijk is welke mogelijkheden ons geboden worden hebben we er goed zicht op in hoeverre onze ambities realistisch zijn of bijgesteld moeten worden. Maar bij een gezamenlijke inspanning van Rijk, provincie en de BRU-gemeenten hoeft het woningtekort in deze regio geen onoplosbaar probleem te zijn.

 

(PH)


Reacties:



Plaats hier uw reactie:


 
Home | Print | Colofon | Contact | StadeAdvies