„Het is belangrijk te weten wat voor groepen er zijn, zodat je beter weet hoe je ze moet aanpakken. Door snel en vroegtijdig in te grijpen, kun je veel ellende voorkomen”, aldus Korpschef Martin Sitalsing van de politie Twente, tegenover NRC handelsblad. Hij is binnen de Raad van Hoofdcommissarissen belast met de portefeuille jeugd. Aanpak onder regie van de gemeenten geeft volgens hem de meeste kans op succes. „Het is belangrijk dat de jongeren perspectief wordt geboden, met activiteiten, scholing of werk.”

Utrecht is een jonge stad; bijna één op de vijf inwoners is jonger dan 18 jaar. Nog eens een vijfde van de bewoners behoort tot de categorie 18 tot 26 jaar. De gemeente Utrecht werkt met de Groepsaanpak. De jeugdgroepen worden daarbij in beeld gebracht en onderverdeeld in hinderlijk, overlastgevend of crimineel. In regio Utrecht zijn 159 jeugdbendes; 100 zijn hinderlijk, 41 zijn overlastgevend, 18 zijn crimineel. De politie in Utrecht gaat dit jaar veel aandacht besteden aan de criminele jeugdbendes in de stad, aldus de Utrechtse Korpschef Heijsman in zijn nieuwjaarstoespraak. De vraag is welk perspectief bij die jongeren werkt.

 

Aantrekkingskracht van bendes

Het aantal jeugdbendes in Nederland neemt toe. Door het geringe perspectief van jongeren in de huidige economische crisis zal hun aantal nog meer toenemen. “De aantrekkingskracht van jeugdbendes voor jongeren is groot”, aldus Frank van Gemert, criminoloog aan de Vrije Universiteit van Amsterdam in het Crimelink Magazine: “Het is een bekend feit dat voor opgroeiende jongeren de peer group (eigen leeftijdsgenoten- red) een belangrijk referentiekader vormt. Dit geldt in nog sterkere mate voor jeugdbendes.” Jongeren willen zich onderscheiden, dwars en rebels oogsten waardering binnen hun groep, afkeuren van de gevestigde wereld versterkt dat. “Cohesie binnen een jeugdbende kan als gevolg hiervan sterker zijn dan die binnen ‘normale’ jeugdgroepen”, stelt Frank van Gemert.

 

Hosselen als loopbaan

Maar waar gaat het over bij crimineel gedrag bij jongeren? Jongens ‘hosselen’. Hosselen is een van oorsprong Surinaamse term, typerend voor het criminele gedrag van groepen jongeren, zowel in grote steden als in plattelandskernen, autochtoon en allochtoon. Van Dale spreekt van ‘scharrelen om aan eten, geld te komen’. De criminele kern van de jongeren is werkloos en heeft geen diploma. Ze zijn goed in staat te overleven, ze laten zich niet binden en willen opvallen, ze zijn ondernemend. “Pluk ze kaal!” was een wanhopig pleidooi van burgemeester Cohen in de Volkskrant vrijdag 6 januari.

 

Het nieuwe ondernemen

Tegenwoordig is er een nieuwe, andere betekenis van het woord hosselen bijgekomen: De ‘nieuwe loopbaan’ met een stevige afwisseling van ‘vast werk’, tijdelijke contracten en zelfstandige opdrachten.

De harde kern van overlast gevende jongeren kan ook gezien worden als een groep entrepreneurs, ondernemers, die al doende leren. Ze willen snel resultaat zien, met korte stappen, boter bij de vis, snel geld, status, respect en waardering. Past hun aanpak hierdoor niet het beste bij de nieuwe economie van dit decennium waar, minder regels, meer verantwoordelijkheid en betrokkenheid, flexibiliteit en ondernemerschap centraal staan? Moeten we die jongeren niet verleiden tot meer duurzaam en verantwoordelijk ondernemen, als alternatief voor de illegale, doodlopende steeg waarin ze terecht zijn gekomen?

Het sluit goed aan bij wat nu al bij andere minder problematischere groepen jongeren gebeurt. Met politie, veiligheidshuis Utrecht, gemeente en jongerenwerk wordt bekeken welke maatregelen per groep het beste werken. Dat kunnen maatregelen voor jongeren afzonderlijk zijn, zoals begeleiding. Of als groep, door activiteiten, of fysieke maatregelen als een Jongerenontmoetingsplek.

 

Geuzennaam

De harde-kerngroep-jongeren die verleid zijn tot legaal ondernemen zullen crimineel ondernemen als geuzennaam gebruiken. Net zo als gangsterrappers het woord gangster gebruiken. Ze zijn een rolmodel en doen tevens een moreel appel op jongeren die dreigen af te glijden. Dat alles liefst in hun buurt, binnen hun groep, dan werkt het. Kiezen ze daar niet voor, dan mogen burgemeesters als Cohen ze kaalplukken, daar kan je niet duidelijk genoeg in zijn. Of dat effectief is blijft de vraag. Het is een ‘softe’ aanpak, verleiden, maar zoals gezegd hoe harder de aanpak tegen de harde kern, hoe sterker hun verzet en hoe meer aantrekkingskracht de harde kern heeft bij jongeren.

 

[CT]

Plaats hier uw reactie: