NieuwsVechtkrantVraagbaakLinksIngezondenDeze siteZoeken

 
Nummer 1
Nummer 2
Nummer 3
Nummer 4
Nummer 5
Nummer 6
Nummer 7
Nummer 8







 
Home > Vechtkrant > 2010 > Nummer 3 > Autistische jongeren vinden woonruimte in Max

Vechtkrant, 30 april 2010

Autistische jongeren vinden woonruimte in Max

Waarom ruil je het probleem van één autistische jongere in voor die van elf? Het antwoord is simpel. Je krijgt er heel veel energie voor terug. De jongelui zijn direct, zonder schroom en bijbedoelingen en gewoonweg heel blij met dit project. Aan het woord is Bert Grevelink, initiatiefnemer van de Stichting Exploitatie Max (STEM), die een gehele verdieping in het woongebouw Max in Kanaleneiland heeft gerealiseerd voor de huisvesting van autistische jongeren.

Mijn zoon was een jaar of negen toen bepaald gedrag op ging vallen. We merkten dat hij bepaalde sociale vaardigheden miste. Dat viel niet meteen op. Hij was hoog begaafd en goed verbaal onderlegd, dus daarmee kun je veel maskeren. Na de nodige onderzoeken bleek hij een vorm van autisme te hebben. Dat belette hem niet om de HBO studie informatica af te ronden, maar zelfstandig gaan wonen was een te grote hobbel. Globaal gesproken kampen deze jongeren met zaken als het moeilijk nakomen van afspraken, geen agenda kunnen bijhouden, de neiging tot verwaarlozing van de persoonlijke hygiëne en weinig structuur in hun dagelijkse bezigheden kunnen aanbrengen. Op zijn vierentwintigste woonde hij daarom nog thuis.

 

De STEM

Via een arts ben ik in contact gekomen met ‘De Grasboom’. Dit is een initiatief van ouders die zich inspannen om de exploitatie van panden te realiseren waar autistische jongeren onder begeleiding geleidelijk toe kunnen groeien naar zelfstandig wonen. In Utrecht bestond al zoiets, de Clophaemer op de Javaridreef. Toen ik hoorde dat - mede op initiatief van wethouder Harrie Bosch – de SSH plannen had om in het Max gebouw iets dergelijks te realiseren, heb ik mijn kans gegrepen. Dat heeft er uiteindelijk in geresulteerd dat de hele zevende verdieping beschikbaar is gekomen voor de huisvesting van elf autistische jongeren. Maar voor het zover was moest er wel het een en ander gebeuren. In de eerste plaats is de Stichting Exploitatie Max (STEM) opgericht, die aangesloten is bij de Grasboom. Het bestuur van deze stichting had de taak het project vorm te geven.

 

Vervolgens moest de financiering rond gemaakt worden. Daarvoor is onder andere een beroep gedaan op subsidies van de gemeente Utrecht en de provincie, wat in totaal 72.000 euro heeft opgeleverd. De gesprekken met de SSH, die de opdrachtgever was voor de bouw van het gebouw Max, liepen voorspoedig. Wat niet wil zeggen dat alles vlekkeloos verliep. Vlak voordat de verdieping aan ons zou worden opgeleverd, bleek er een bouwkundig probleem te zijn, wat grote wateroverlast veroorzaakte. En dat op het moment dat onze jongeren bij wijze van spreken al met hun verhuiskar voor de deur stonden. Dat betekende dat er nog niet officieel kon worden opgeleverd. Gelukkig hebben we toen met de SSH op basis van goed vertrouwen afspraken kunnen maken, zodat we toch de verdieping konden betrekken. Deze verdieping biedt nu aan een ieder zelfstandige woonruimte en tevens is er een gemeenschappelijke ruimte. De STEM huurt de verdieping van de SSH en wij verhuren het op onze beurt door aan de jongeren.

 

Wonen en zorg

Daarmee ben je er nog niet. Je moet je voorstellen dat autisme een ingewikkelde handicap is. Ondanks dat de meesten studeren of werken, hebben ze te wel maken met een overvloed aan indrukken en prikkels, die nauwelijks gefilterd worden, hetgeen erg vermoeiend is. En zoals gezegd hebben ze problemen in de sociale omgang. Er moet zorg worden geregeld en de bewoners moeten worden gecoacht. Dit wordt verzorgd door Kwintes, die voor elke bewoner een individueel begeleidingstraject heeft. STEM biedt de bewoners een woonzorgcontract aan. Hierin is zowel de huurovereenkomst als de levering van zorg geregeld. In de gemeenschappelijke ruimte kunnen eigen initiatieven van de bewoners georganiseerd worden, zodat er een sociale cohesie ontstaat. Een project als dit is veel effectiever dan dat al die jongelui verspreid over de stad wonen. Dan moet de zorgleveraar van hot naar her rennen en nu kan dat allemaal veel makkelijker georganiseerd worden. Daarnaast is het ook nog goedkoper.

 

Maar het gaat er niet alleen om, om de mensen goede huisvesting te verschaffen. De bedoeling is dat het wonen in Max een opstap vormt naar zelfstandig wonen op een ander plek. Er wordt dus hard gewerkt aan het aanleren van de vaardigheden die daarvoor nodig zijn. In Max wonen, naast onze groep, voornamelijk jongeren die studeren of net zijn afgestudeerd. Voor hen organiseren we open dagen, zodat zij een goede indruk krijgen van de wijze waarop we hier wonen en er ook onderlinge contacten kunnen ontstaan.

 

Zoals ik in het begin al zei, het is ongelofelijk inspirerend om bij een project als dit betrokken te zijn. Wat ik daarbij heel belangrijk vind, is dat blijkt dat je heel veel kunt bereiken als je in staat bent om goed naar elkaar te luisteren en open staat voor de verschillende posities van de betrokken partijen in zo’n proces. Op basis van vertrouwen blijkt dan dat alle moeilijkheden en problemen te overwinnen zijn.

 

[PH]


Reacties:



Plaats hier uw reactie:


 
Home | Print | Colofon | Contact | StadeAdvies