In de vorige nieuwsbrief las u al over het gesprek dat het RHB met een vertegenwoordiger van de corporaties had over de leegstand bij mutatie. Deze wordt grotendeels veroorzaakt door de vele weigeringen van woningzoekenden om de woning te accepteren. Het antwoord dat corporaties hierop bedachten is het groepsgewijs aanbieden van de woningen. In dat gesprek werd duidelijk dat de corporaties in de regio niet weten hoe de weigeringscategorieën tot stand komen en dat ze nog geen moeite hebben gedaan om dieper op de achterliggende redenen in te gaan.

 

In de kwartaalrapportages van Woningnet staan een zestal algemene redenen geformuleerd voor het weigeren. Het RHB liet het er niet bij zitten en ging op onderzoek uit.

Zo heeft het RHB contact opgenomen met Woningnet om te horen hoe die categorieën van weigeringen tot stand komen. Er blijken nu geen zes maar 25 categorieën te zijn die door de verhuurmedewerkers van de corporaties zelf aangekruist worden. Woningnet groepeert deze categorieën tot zes globale categorieën. Er is dus feitelijk meer bekend over de weigeringsgronden. Deze informatie is belangrijk wanneer we via meer voorlichting willen bereiken dat het aantal weigeringen afneemt.

Zorgelijk is de grootste categorie: ‘onbekend; heeft niet gereageerd’.

 

Dit probleem schijnt niet uniek te zijn voor de regio Utrecht. Zo wist Woningnet te vertellen dat in de Amsterdamse regio het probleem nog groter is: meer weigeringen en een nog hoger percentage ‘onbekend, heeft niet gereageerd’. Voor de Amsterdamse corporaties was dit reden om een nader onderzoek te laten doen naar de achtergronden van de weigeraars, met name van degenen die niet reageerden op het aanbod. Op verzoek van het RHB is het onderzoeksrapport van de Amsterdamse corporaties aan het RHB toegestuurd.

Dit rapport bevat zeer interessante conclusies. Bijvoorbeeld:

·         Door het groepsgewijs aanbieden van de woningen, neemt het aantal weigeringen toe. Deze werkwijze levert frustratie op bij woningzoekenden. Ze worden in een keurslijf gezet wat betreft het tijdstip voor het bezichtigen van de woning. Telkens hiervoor vrij nemen terwijl je waarschijnlijk of niet in aanmerking komt voor de woning, is niet stimulerend.

·         Woningzoekenden willen meer informatie bij de advertentie. Dit geldt vooral voor de indeling en woningplattegrond, de staat van het onderhoud van de woning en de woonomgeving. Wanneer dit bekend was geweest, zou niet gereageerd zijn op de woning. De weigering had dus voorkomen kunnen worden.

·         De medewerkers van de corporaties vullen de weigeringscodes onnauwkeurig of verschillend in. Hierdoor ontstaat een verkeerd beeld van de weigeringsgronden.

Deze en meer resultaten van het onderzoek, leiden tot een aantal aanbevelingen voor de corporaties. Deze zouden ook goed gebruikt kunnen worden in de Utrechtse situatie.

 

Het RHB heeft daarom het vaste voornemen dit onderwerp op een wat meer nadrukkelijke manier met de gezamenlijke corporaties op de agenda te zetten. Wat het RHB betreft mag het BRU zich ook aansluiten bij deze discussie omdat een verbeterde aanbiedingsprocedure ook meer service biedt aan de burgers uit de BRU-gemeenten. We hopen dat deze partijen zich door bovenstaande informatie uitgedaagd voelen om met het RHB tot verbeterde verhuurmethoden te komen.