Vechtkrant, 12 december 2007
Dossier: Bewonersorganisaties
Kersentuin: ‘jouw buurt is mijn buurt’
Nieuwsgierigheid zet aan tot buurtactiviteit
“Ik was benieuwd wie er schuil ging achter die vrouw met
de volle fietstassen.” Nieuwsgierigheid bracht Lia van Wijk er toe om de
Filippijnse Jessie Ligan op
straat aan te spreken. Het was het begin van een burenvriendschap. Dit jaar organiseerden
zij een ontmoetingsavond in hun buurt ‘De Kersentuin’ in Leidsche
Rijn met als thema ‘jouw buurt is mijn buurt.’
Het
idee
De gedachte achter ‘jouw
buurt is mijn buurt’ is eenvoudig: iedereen is ergens geboren en getogen. Bijna
iedereen vindt het leuk om daarover te vertellen, terwijl maar weinig mensen de
achtergrond kennen van hun buurman of buurvrouw. Lisa en Jessie
vonden vier mensen in de buurt bereid om op de ontmoetingsavond een presentatie
te geven over hun geboorteland: Iran, Bosnië, Nederland en de Filippijnen. De
ruim zestig aanwezigen gingen daarna in kleine groepen met elkaar in gesprek.
De avond werd besloten met Filippijnse dans waar veel mensen aan meededen.
Overtuigen
Het kostte de twee vrouwen
behoorlijk wat overtuigingskracht om mensen vooraf bij het project te
betrekken. “Je moet zélf enthousiast zijn, weten wat je wil,
en dat goed kunnen overbrengen. Bovendien moet je de mensen die iets gaan
presenteren, helpen met bedenken wát ze willen vertellen en hóe. Daarbij helpt
het om foto’s, gebruiksvoorwerpen, muziek of dans te gebruiken. Ook hadden we
gekozen voor een thema per presentatie: het dorpsleven in de Filippijnen,
trouwen in Bosnië, eten in Iran en het familieleven in Nederland.” De
uitnodigingen werden huis aan huis verspreid; mond tot mond reclame deed de
rest.
Succes
Doel van de avond was om
mensen met elkaars cultuur in aanraking te brengen. Dat is goed gelukt, vinden Jessie en Lisa. “Bij binnenkomst moest iedereen met een
vlaggetje zijn geboorteplaats aangeven op een kaart van Nederland of de wereld.
Er ontstonden meteen enthousiaste gesprekken. Zo had iemand zijn vlaggetje in
de zee geprikt: die bleek op een schip te zijn geboren.” Ook de ronde
tafelgesprekken bleken aan te slaan. De acht groepen moesten vragen
beantwoorden als: wat mis je uit je geboorteplaats, aan welke tradities doe je
(nog) mee, hoe ziet je ideale buurt eruit?
Het succes blijkt overigens
niet alleen uit de goedbezochte avond. Als vervolg vindt nu eens per twee
maanden een ‘passieavond’ plaats, waarbij één van de buurtbewoners vertelt over
zijn of haar passie.
Fietstassen
Lia van Wijk weet inmiddels waarom Jessie altijd van
die volle fietstassen heeft. De Filippijnse zamelt geld en materialen in voor
een aantal projecten in haar geboorteland, waaronder een school. Ze is altijd
in de weer met pakjes en dozen die naar de Filippijnen moeten worden verstuurd.
Ook op de ontmoetingsavond werd geld ingezameld voor het scholenproject: een
actie die de ontmoetingsavond extra inhoud gaf.