Op pad in de buurt

Hij is er voor de bewoners, gaat met ze in gesprek, signaleert behoeftes en helpt ze die om te zetten in activiteiten. Werner licht zijn aanpak toe, die laagdrempelig is:”Je ziet al snel aan de houding dat er een vraag of een wens is. Ik vraag aan die bewoner hoe het gaat. Eerst komen klachten over bijvoorbeeld de leefbaarheid of de veiligheid. Als je in gesprek raakt komt er snel naar voren dat bewoners ook graag wat willen doen en op zoek zijn naar hun eigen kracht”. Werner haalt een herkenbaar voorbeeld aan:”Als een bewoner opmerkt dat er veel rommel op straat ligt, dus ook wordt gegooid, en meerdere bewoners signaleren dat ook, kun je met elkaar zeggen: we gaan samen een straatopruimdag organiseren. Als dat vanuit bewoners zelf komt, doen andere bewoners vaak ook mee. Dat geeft een bepaalde energie”.

Hij merkt op dat de groep die zelf aan de slag gaat steeds groter wordt, maar voegt daar aan toe dat het erg belangrijk is om vanuit de bewoner de energie te laten komen; mensen moeten het gevoel krijgen dat ze er niet alleen voor staan.

 

Eigen kracht

“Waar ik trots op ben is als ik zie dat bewoners met ideeën ook  daadwerkelijk iets gaan doen. Dát stimuleren en dan zien dat die ene bewoner, die eerst niet zo goed wist hoe iets te doen het uiteindelijk wel blijkt te kunnen,daar gaat het om! Eerst met ondersteuning maar daarna vanuit de eigen kracht”. aldus Werner, “Belangrijk is dat bewoners graag naar je toe komen, en dat je makkelijk op bewoners afstapt. Als die eerste stap werkt, leidt dat ook snel tot resultaat.”

 

Eigen verantwoordelijkheid

“Als ik over een aantal jaren terugkijk zou ik wel graag willen zien dat bewoners meer eigen verantwoordelijkheid nemen in hun eigen leven en nog meer betrokken zijn bij hun leefomgeving. Dus eigenlijk dat bewoners meer dan nu, vorm kunnen geven aan hun eigen leven. Dat is hier in Kanaleneiland Noord wel een belangrijke stap. Niet dat dat nu niet gebeurt: je ziet al dat vrijwilligersorganisaties heel actief zijn in de wijk. Die weten wat ze willen, doen goed werk en hebben een verbindende rol.”

“De echte helden, de pioniers in buurt”, aldus Werner, “zijn de mensen die op bijvoorbeeld een bewonersavond zeggen: Ik pak het op. Dat zijn mensen met zo’n eigen energie en een wil om iets neer te zetten, die zo sterk is, dat ik als opbouwwerker een stapje terug kan doen.”

 

Verbinden

Werner heeft een verbindende rol, is wat je noemt een sociaal makelaar in de wijk. Hij schakelt tussen bewoners met hun wensen en organisaties die wat kunnen betekenen. Hij biedt echter meer, door bewoners ook extra gereedschap mee te geven. Tenslotte geeft hij ze net dat steuntje in de rug dat de doorslag kan geven.

Daarvoor moet hij de buurt heel goed kennen, weten hoe die in elkaar zit. Daarnaast moet hij goed in staat zijn contact te leggen met bewoners, verbindingen kunnen leggen tussen bewoners en contact te leggen met organisaties die wat kunnen betekenen. Hij geeft aan dat het daar niet bij blijft. Je moet in zijn functie ook betrokken zijn en dat straalt hij ook uit. Je moet signalen goed zien, ze duiden en er iets mee doen. Het liefst zou hij een korte periode eens in de buurt willen wonen, juist om die buurt goed te leren kennen. Dat raadt hij ook andere professionals in buurt aan. Beperk die periode wel en behoud een objectieve blik.

Hij is niet de enige in de buurt: gemeente, corporaties, politie, basisonderwijs maar ook gezondheidszorg, zij staan ook dicht bij de bewoners en hebben ook nauw contact met elkaar. “Ga eens praten met iemand uit de zorg”, tipt hij.

 

(CT)

Reacties:

Plaats hier uw reactie: