Vechtkrant, 22 april 2008

Dossier:  Integrale wijkontwikkeling

Ondertekening convenant Wonen en Kansen

Relatie met huurders verbeteren door huisbezoeken

In het project Wonen en Kansen werkt een groot aantal organisaties samen om eventuele hulpvragen van bewoners van een aantal flats adequaat te kunnen behandelen. Deze flats zijn onderdeel van de gebiedsaanpak in De Gagel Overvecht. Op 20 maart zijn gemaakte afspraken over de samenwerking officieel bekrachtigd door het tekenen van een convenant. Daarbij kwamen ook de eerste resultaten tot nog toe aan de orde.

In de vorige Vechtkrant kwamen al een bewoonster en een interviewster van het project aan het woord. Nu nemen we een kijkje achter de schermen in de samenwerking tussen de organisaties en bespreken we de voorlopige uitkomsten.

Betrokken organisaties

Tijdens de bijeenkomst van 20 maart in de Stefanuskerk in Overvecht zijn alle betrokken organisaties vertegenwoordigd. Opdrachtgever voor het project zijn Portaal en Mitros. Stade Advies en Mex-it verzorgen de projectleiding en sturen de interviewers aan. Met een groot aantal organisaties zijn afspraken gemaakt om huishoudens die in het interview aangeven behoefte aan hulp en advies te hebben binnen een maand een passend aanbod te kunnen doen. Zie ‘betrokken organisaties’.

In eerste instantie tekent Harrie Bosch (wethouder gemeente Utrecht), Karin Verdooren (directeur Mitros Utrecht) en Victor Verhoeven (directeur Portaal Utrecht) het convenant. Daarna plaatsen ook vertegenwoordigers van de andere betrokken organisaties hun handtekening.

Eerste resultaten

Van de 700 huishoudens zijn er inmiddels ongeveer 70 bezocht. Ongeveer 70% van de bewoners die benaderd zijn stelden prijs op een gesprek. Ongeveer de helft hiervan is van Marokkaanse afkomst en 40% is autochtoon.

De geïnterviewden wonen graag in Overvecht. Men waardeert vooral de ruime woningen, en de groene omgeving zoals Park de Gagel. Minder positief is men over de onduidelijkheid van de plannen voor de toekomst, vooral wat betreft de individuele mogelijkheden.

Men is over het algemeen blij met het gesprek. Er zijn toch wel veel sociale problemen. Sommigen hebben genoeg aan direct advies door de interviewer, met anderen worden afspraken over een vervolgtraject gemaakt. Men wordt dan doorverwezen naar andere organisaties waarmee in dit project afspraken gemaakt zijn. Bijvoorbeeld naar de Kredietbank voor schuldhulpverlening. De Gemeentelijke Kredietbank had een wachtlijst van 6 maanden, maar mede door de komst van dit project is er een inhaalslag uitgevoerd en is de wachttijd tot maximaal een maand terug gebracht. 

Bij sommige bewoners komen er al allerlei hulpverleners over de vloer, die vaak van elkaars betrokkenheid niet op de hoogte zijn. In dergelijke ‘multiprobleemgevallen’ kan een casemanager worden ingezet die de hulpverlening op de verschillende gebieden coördineert.

Dubbele gevoelens

Tijdens de bijeenkomst treedt het STUT-theater op, die de belevingswereld van de bewoners uitbeeldt. Twee van de spelers wonen zelf in de flats. In het toneelstuk vertolkt men de dubbele gevoelens van de bewoners: aan de ene kant woont men graag in de flats vanwege de prettige woningen en de sociale contacten, vooral tussen bewoners die er al lang wonen. Aan de andere kant is men ontevreden over het achterstallige onderhoud en technische gebreken aan de woningen die maar niet worden verholpen. Ook zijn er veel mensen komen wonen waar men niet veel contact mee heeft, en was er een tijdje geleden overlast van jongeren.

Relatie verbeteren

Bij de plechtige ondertekening stelt Karin Verdooren dat Mitros deze werkwijze -als het een succes blijkt te zijn- ook in andere wijken wil toepassen. Haar collega Victor Verhoeven van Portaal sluit hierop aan: “Het is niet een goedkoop eenmalig middel, maar ook een manier om op de langere termijn een betere relatie met onze huurders te krijgen."