Wijkwethouder Giesberts signaleert in datzelfde artikel dat Lunetten in de gaten moet worden gehouden. Aanleiding is de Utrechtse wijkmonitor, waar Lunetten bij de tien minst scorende wijken is terecht gekomen. Daarbij gaat het om de sociale infrastructuur en de sociaal-economische situatie. De wethouder wordt geciteerd: “Er zijn steeds minder mensen actief in de buurt en dat betekent dat ze elkaar steeds minder kennen.”

 

De wijk in

Ik ben Cyriel Thomas en wordt als kersvers lid van de redactie van de Vechtkrant op pad gestuurd. Ga maar kijken en praat met mensen in Lunetten. Wat is een beter tijdstip dan om op een zonnige woensdagmiddag de wijk in te fietsen. Ik pak de kaart: Lunetten is onmiddellijk zichtbaar als een groen omzoomde wijk in het zuidelijke puntje van de stad Utrecht. Wegen lopen er omheen, maar hoe kom ik met de fiets de wijk in? Ik waag het erop, maar strand met de fiets bij een bord ‘Veilige Fietsroute Lunetten’, een berg zand, hekken en geen fietspad. Na veel omzwervingen fiets ik toch de wijk in, over een brug als een poort van een oude ommuurde stad. Daarachter is een knusse, rustige, groene wijk met flats van drie hoog en laagbouw.

 

Vrijwilligerswerk

Een jongen, Yasim, sleutelt aan zijn brommer. Zijn vriendin kijkt toe. Zijn vriend Peter komt net aanrijden. Yasim woont zes jaar in Lunetten en doet er vrijwilligerswerk. “Er zijn hier wel problemen maar het komt altijd wel goed,” reageert hij. “Ik zie juist dat iedereen elkaar beter leert kennen in plaats van minder. Toen ik hier net kwam wonen kende ik niemand, nu ken ik iedereen.”

Ik fiets verder en kom langs een kinderdagverblijf. Mevrouw Baltening gaat net met een kinderwagen naar binnen als ik haar vraag wat zij er van vindt hoe Lunetten er voor staat. “Het gaat goed met Lunetten. Ik wandel hier elke dag met kinderen. Ik werk elke dag met kinderen. We komen, als we door de buurt wandelen, weinig vandalisme tegen. Het is een kinderrijke buurt met vriendelijke mensen. Ik zie dat aan de hoeveelheid kinderen in de speeltuinen en bij het kinderdagverblijf. Het is hier een heel sociaal gebeuren. Iedereen kent elkaar en zo weten ouders ook het kinderdagverblijf te vinden. Dat kinderdagverblijf loopt goed, er is een wachtlijst.”

 

Meer daadkracht

Een beetje verderop ontmoet ik in het winkelcentrum de heer El Moudjahid, een groenteboer die net anderhalf jaar gelden gestart is met zijn winkel ‘Ali Baba Market’. Hij is pessimistisch. Als chauffeur verdiende hij meer, nu werkt hij 90 uur per week om het hoofd boven water te kunnen houden. Hij is niet de enige die het moeilijk heeft. “Het is hier vergeleken met vroeger rustig geworden. Dat ligt aan de economische situatie en omdat het winkelcentrum niet goed schoon wordt gehouden. Er zijn geen activiteiten in het winkelcentrum en er wordt ook niets georganiseerd door de winkeliersvereniging.”

Een ouder echtpaar zit verderop in het zonnetje op een bank. Zij behoren, zo vertellen ze mij, tot de eerste bewoners van Lunetten. Ze vinden het wel wat rommeliger geworden. Voor de problemen die er spelen zijn er altijd wel bewoners die praktische oplossingen hebben. Maar dan missen ze daadkracht bij het verplaatsen van een bankje of bij een verzoek om op te treden. “Het gaat hier niet achteruit. Als er problemen zijn hier in Lunetten dan zijn die op een simpele manier op te lossen. Er moet wel veel meer gebeuren dan alleen maar naar de mensen luisteren. Problemen moeten gelijk opgelost worden, dat kan. Maar verder, het is hier rustig en mooi wonen, veel water, veel tuinen, we zijn hartstikke tevreden!”

Ik fiets weer verder en kom aan de groene rand van Lunetten een groep kinderen tegen. Hoe kijken zij aan tegen Lunetten? Pim en Lisa: “Er is hier veel natuur, wij vinden het wel leuk. Maar bij het speeltuintje zijn van die heel lastige kinderen.” Ik vraag wat ze dan doen. “Ze gaan je achterna en ze roepen, je wordt uitgescholden. Ik laat ze maar, maar dat achtervolgen is wel naar.” Het is niet achteruitgegaan maar de mensen zijn wel wat harder tegenover elkaar geworden en dat vinden Pim en Lisa jammer.

 

Conclusie

Terug naar de wijkmonitor. Een groeiend aantal mensen vindt dat er onvoldoende sociale controle in Lunetten is en dat steeds minder mensen zich verantwoordelijk voelen voor de buurt. De bewoners blijven echter positief en geven de wijk een ruime zeven. Dat cijfer geeft kracht en is een teken van vertrouwen bij de bewoners zelf in hun wijk die aan het veranderen is.

 

(CT)

Meer informatie: www.onderzoek.utrecht.nl en www.lunetten.nl

 

Reacties:

Plaats hier uw reactie: