Vechtkrant, 16 maart 2008

Dossier: Wijkgericht werken

Herstructurering en sociale stijging in Overvecht

Gesprekken ‘achter de voordeur’ doen het goed

Een manier om de sociale stijging van mensen in herstructureringswijken te bevorderen is de aanpak ‘achter de voordeur kijken’. Het project ‘Wonen en Kansen’ dat Mitros en Portaal uitvoeren in Overvecht de Gagel is daar een voorbeeld van. De Vechtkrant sprak een bewoner en een interviewer over wat het betekent als er achter de voordeur gekeken wordt.

Mevrouw Debipersad is een bewoonster van één van de flats waar het project Wonen en Kansen wordt uitgevoerd. Ze woont op de één na bovenste verdieping van de flat, met een schitterend uitzicht over Utrecht. “Ik woon prettig in mijn huis”, vertelt ze. Het project Wonen en Kansen vindt ze een goed project. “Alle bewoners in deze flats worden geïnterviewd. Er worden vragen gesteld over hoe je woont, of je schulden hebt, hoe het met je gezondheid staat, over van alles eigenlijk. Dat is wel goed.”

Vrij praten

Volgens mevrouw Debipersad ligt er wel een sterke relatie met de plannen om de flats te gaan slopen en het project Wonen en kansen. “Om de flats te kunnen slopen moet 60% van de bewoners instemmen met de sloop. Door mensen nu goed te helpen zullen ze straks eerder instemmen met sloop. Dat is volgens mij de reden dat Portaal en Mitros zijn begonnen met dit project.” Maar die achtergrond doet voor mevrouw Debipersad geen afbreuk aan het project. ”Het is een goed project. Omdat de interviews bij je thuis gehouden worden vertel je wel dingen die je anders minder snel zou vertellen. Je kunt vrij praten. Er zouden veel meer van dit soort dingen moeten gebeuren. Vooral om te voorkomen dat mensen in echt grote problemen komen.”

Het project heeft haar zelf weinig opgeleverd zegt ze. “Ik heb niet zo veel nodig. Ik heb geen schulden of andere problemen. Alleen mijn gezondheid laat me wel een beetje in de steek, en ik vergeet wel steeds meer.”

Privédomein

Voor Wonen en kansen worden alle bewoners van de flats geïnterviewd. Eén van de interviewers is Annemiek Hoeks. Het ‘achter de voordeur kijken’ vraagt om een zorgvuldige benadering. “Achter die voordeur is thuis. Je komt in het privédomein van mensen. Soms vraag ik me af wat mij het recht geeft dat te doen. In ieder geval moet je heel goed in kunnen schatten hoe ver je kunt gaan.”

Mensen bereiken

“Laatst was ik bij een familie op bezoek. De oudste zoon was niet thuis. Hij wist dat ik zou komen en had geen zin in een interview. Zijn moeder vertelde dat hij graag een sportopleiding wilde doen, maar niet was toegelaten. Ter plekke heb ik die jongen op zijn mobiel gebeld en gevraagd of hij langs wilde komen om te praten over hoe we hem op die opleiding konden krijgen. Hij was op dat moment aan het winkelen. Hij was wel geïnteresseerd en wilde komen praten. Ik heb bij zijn moeder op hem gewacht en we hebben met elkaar gesproken over die opleiding, en over niks anders. Je probeert mensen kansen te geven, maar ze moeten wel zelf willen. Dat betekent dat je soms heel creatief moet nadenken over hoe je iemand kunt bereiken.”

Corporaties

Dat bewoners Annemiek toelaten in hun huis heeft volgens haar vooral te maken met het feit dat Wonen en Kansen vanuit de corporaties komt. “Bewoners lezen een brief van Portaal of Mitros, dat zijn hun verhuurders. Voor veel bewoners is dat een reden om te reageren en mee te werken aan het project.” Annemiek benadrukt dat het project geen samenhang heeft met de sloopplannen voor de flats. “De interviewers zijn er niet om de bewoners te overtuigen voor sloop. Daarvoor kom ik niet.”