Vechtkrant, 12 december 2008

Dossier: Herstructurering landelijk

Onderzoek naar participatie in de Vogelaarwijken

Kleine steden doen het beter dan de grote

Hoe is er omgegaan met de bewonersparticipatie bij het maken van de wijkactieplannen in de 40 Vogelaarwijken? Op deze vraag heeft de Universiteit van Tilburg geprobeerd een antwoord te vinden. Het Landelijk Samenwerkingsverband Aandachtswijken (LSA) gaf de opdracht voor dit onderzoek.

De resultaten zijn niet echt om over naar huis te schrijven. In ruim een derde van de wijken zijn bewoners maar zeer beperkt betrokken geweest bij het maken van het wijkactieplan. In iets minder dan 30% van de wijken verliep de participatie alleen via de al bestaande overleggen met de bewoners. Slechts in ongeveer een derde van de wijken is de participatie veel breder aangepakt. In de grote steden waren de mogelijkheden voor bewoners om te participeren beperkt, in de kleinere steden is de participatie het meest actief bevorderd.

Het rapport concludeert dat in de meeste gevallen de bewoners wel de mogelijkheid hebben gekregen om mee te praten, maar dat de reikwijdte en de diepgang daarvan vaak beperkt was. De mensen konden veelal wel aangeven welke problemen er in hun wijk speelden, maar vaak werd geen mogelijkheid geboden om zelf oplossingen aan te dragen. De inventarisatie en de keuze van de oplossingen bleef voornamelijk het domein van de professionals.

Netten

De participatie wordt vergeleken met de visvangst. Om zoveel mogelijk mensen te bereiken werden ‘brede netten’ uitgegooid, ofwel, de uitnodiging om te participeren werd onder een groot aantal betrokkenen verspreid. Maar er werd met weinig verschillende netten naar de mening van bewoners gevist, zodat moeilijk bereikbare groepen minder aan bod zijn gekomen.

De terugkoppeling was ook niet best. Mensen konden dus wel hun mening geven, maar werden vervolgens niet op de hoogte gehouden van wat daar mee werd gedaan.

Utrecht

Ook Utrecht is in het onderzoek aan bod gekomen. In Kanaleneiland zijn eerst de professionals gevraagd wat zij de plussen en minnen van de wijk vonden en wat zij vonden dat veranderd moest worden. Op een bijeenkomst met bewoners zijn dezelfde vragen voorgelegd. Uit dit alles zijn de hoofdlijnen gedestilleerd die vervolgens door de professionals en bewoners gezamenlijk zijn besproken. Dit vormde de basis voor het wijkactieplan. Een klankbordgroep van bewoners heeft vervolgens verder gekeken naar de inhoud en de wijze waarop bewoners verder betrokken konden worden bij de uitvoering van het plan. Geconstateerd is echter dat aan de terugkoppeling verder weinig aandacht is besteed.

In Ondiep en Zuilen Oost zijn er meerdere bijeenkomsten met bewoners georganiseerd en kon er ook over voorstellen gestemd worden.

In Overvecht heeft, volgens het rapport, geen uitgebreide bewonersparticipatie plaatsgevonden. Daarbij viel op dat de omschrijvingen van het participatietraject door de bewonersorganisaties en de gemeente op nogal veel punten uiteen liepen.

Conclusies

Na het lezen van het onderzoek dringt zich de vraag op hoeveel waarde je er nu aan moet hechten. De informatie is verkregen door middel van het afnemen van een telefonische vragenlijst bij de gemeenten en de bewonersorganisaties in de wijken. Om aan de uitkomsten daarvan al te zware conclusies te verbinden is een hachelijke zaak, omdat ze gemakkelijk gekleurd kunnen worden door de individuele beleving van de geïnterviewde. Als je echt wilt weten hoe het er in een bepaalde wijk wat betreft de participatie aan toe is gegaan, zal je er waarschijnlijk toch dieper in moeten duiken.

 

[PH]