Het hoofdstuk wordt samengevat in een aantal kernpunten:

 

1.       Sociale samenhang van ‘de buurt’ bestaat niet. Sociale samenhang tussen bewoners kan ontstaan in portieken, op straten en pleinen, in speeltuinen, plantsoenen en buurthuizen.

2.       Wees heel expliciet over wat je wil bereiken met sociale samenhang. Betere contacten tussen bewoners? Meer sociale controle? Expliciteer of sociale samenhang een doel op zichzelf is of een middel om iets anders te bereiken. En op wie dat dan betrekking heeft.

3.       Zet in op vanzelfsprekende ontmoetingen tussen bewoners door realisatie of aanpassing van voorzieningen met een zo multifunctioneel mogelijk karakter, zoals een brede school of een gezondheidscentrum. Laat alle gebruikende instanties minimaal twee keer per jaar afspraken maken over hoe ze elkaar kunnen ondersteunen en versterken.

4.       Woningcorporaties moeten zich weer een reputatie verwerven van een strenge, maar rechtvaardige huisbaas. Die huisbaas heeft een gezicht, neemt verantwoordelijkheid voor de ordehandhaving (bijvoorbeeld door aanschrijving of buurtbemiddeling). Ook het mopperen van huurders op de strenge huisbaas biedt een basis voor sociale samenhang.

5.       Reageer direct op ‘kapot-vies-onveilig’ problemen. Alle kleine problemen die zichtbaar snel opgelost kunnen worden, zijn een signaal dat de buurt en haar bewoners serieus worden genomen en dragen bij aan hun vertrouwen in ‘de instanties’.

 

BRON:

Reinout Kleinhans & Erik van Marissing, 'De stille kracht van sociale samenhang' in:

Van wijken weten – Beleid en praktijk in de stedelijke vernieuwing

Redactie André Ouwehand, Ronald van Kempen, Reinhout Kleinhans en Henk Visscher

Uitgave  IOS Press 2008 , p. 43