Visies, wat moeten we er precies mee? Ze zien er weliswaar indrukwekkend uit en er is vast ook hard aan gewerkt,maar uiteindelijk komen ze meestal terecht waar het hoort, namelijk in een archief in de diepste spelonken van het stadhuis, waar ze ooit over een jaar of duizend door onderzoekers worden gevonden, die vervolgens op basis van de gevonden visies zich een beeld proberen te vormen van hoe Utrecht er in de 21e eeuw ongeveer moet hebben uitgezien ....
… en daardoor een volstrekt verkeerd
beeld krijgen van de historische werkelijkheid in die vervlogen dagen.
Deze gedachte brengt ons nu overigens opeens op het idee dat
onze archeologische vondsten misschien ook niet erg betrouwbaar zijn. Wellicht
is het zo dat in de prehistorie alleen vazen in de grond werden gestopt waar
men verder toch niets aan had, en leven wij nu in de onjuiste veronderstelling
dat de hunebedden zijn gebouwd door het zogeheten klokkenbekersvolk,
terwijl een klokkenbeker wellicht wel het laatste gebruiksvoorwerp was wat men
in die tijd gebruikte. Gewoon mislukte pottenbakkerij. Dit terzijde.
Hebben visies nut? Visies, daar kunnen we in Utrecht over
meepraten. De herstructurering loopt hier best aardig. Totdat de gemeente of de
corporaties met een visie op de proppen komen. Dan hebben we het namelijk niet
meer gewoon over het opknappen van een wijk en wat doen aan de leefbaarheid.
Neen, dan wordt dat allemaal ondergebracht in een wijkvisie of gebiedsvisie of
buurtvisie of hoe het allemaal heten mag. Dan worden alle ingrepen op professionele
wijze aan elkaar gekoppeld, en is er binnen de kortste keren geen touw meer aan
vast te knopen. Ontstaat grote verwarring, loopt de zo zorgvuldig geplande
bewonersparticipatie compleet in het honderd, en eindigt het hele proces met chaotische
bijeenkomsten, waar de visionairs en de opstandige buurtbewoners elkaar in de
haren vliegen, uitmondend in rechtszaken en andere ellende. Tot zover onze
visie op visies, die wellicht ook maar beter meteen het archief in kan.
Plaats hier uw reactie: