Vechtkrant, 2 juli 2010

Dossier: Integrale wijkontwikkeling

Zorgmanager Jeannette Blok

Minder automatisch doen en meer luisteren

“Ga uit van de kracht van mensen, juist bij mensen met een beperking” zegt Jeannette Blok uit volle overtuiging. Ze staat in de hal van Verpleeghuis Albert van Koningsbruggen. In haar droom voor de toekomst worden de bewoners van het verpleeghuis volwaardige bewoners van Transwijk en is de hal is er niet meer, maar wonen ze aan het plein in de buurt.

Ga uit van wat je wel kan

Jeannette Blok is afdelingsmanager deeltijdzorg en welzijn bij Axion Continu. Zij houdt zich bezig met het leggen van contacten van de bewoners van het verpleeghuis met de buurt en omgekeerd: “Als je opgenomen wordt in een verpleeghuis kom je daar in een systeem waar je in eerste instantie niet voor kiest. Er werken heel veel mensen. Hard en met veel inzet. Er wordt echter onvoldoende gebruikgemaakt van de kracht van mensen; van wat ze wél kunnen. Als ik een verlamming aan mijn been heb, betekent dat niet dat ik niets meer kan. Je kunt dan niet meer met jongeren een potje voetballen op het trapveldje, maar je bent wel heel goed in staat om op de naschoolse opvang een uurtje voor te lezen aan kinderen. Of rond vier mei iets te vertellen over wat je destijds hebt meegemaakt.”

 

Tijd voor elkaar

Er moet volgens Jeannette Blok een knop worden omgedraaid, bij bewoners en bij professionals:“De verpleeghuisbewoner moet ervaren dat hij de regie over zijn leven heeft. Wij bepalen niet meer wanneer hij bijvoorbeeld fysiotherapie krijgt. De fysiotherapeut maakt een afspraak met hem over wanneer hij die behandeling wil.” Bewoners wordt in huiskamergesprekken gevraagd welke activiteiten zij graag georganiseerd zouden doen. Maar ook wordt ze gevraagd wat ze zelf kunnen en wat ze zelf willen doen. Dat kan iets heel praktisch zijn. Bijvoorbeeld bij een bingo het rad ronddraaien en de nummers opnoemen. Het gezamenlijk ontwikkelen en uitvoeren laat mensen groeien. Maar, men vindt dat best een moeilijke vraag omdat die nooit gesteld is.” Daarom is het verpleeghuis gestart met het project Tijd voor Elkaar: “Op een markt kunnen mensen hun deskundigheden aanbieden en ook een vraag stellen: ‘Wie kan mij ondersteunen?’” Ze noemt een voorbeeld: “Als je wat ouder bent en je kunt je tuin slecht bijhouden, dan vraag je of er iemand is die kan helpen. Jij moet dan ook wat te bieden hebben. Iedereen heeft deskundigheid, kracht in zich. Bied dat dan ook aan. Je ontleent daaraan ook je eigenwaarde. Iedereen wil regie op het eigen leven houden. Soms kan je door een ongeval, ziekte of ouderdom iets niet meer, maar dat betekent niet dat wat je wel kan dan moet loslaten! Mensen die dat laten zien en complimenten krijgen gaan stralen. Dan zie je mensen groeien.”

 

Omslag in denken

Jeannette Blok moet een omslag teweeg brengen, een kanteling. Daarvoor krijgt ze veel handelingsruimte van de instelling waarvoor ze werkt, Axion Continu. Jeannette vindt dat van moed getuigen en daar is ze trots op: “Voor een zorginstelling is het een omslag, van minder automatisch doen, naar meer luisteren. Het is de driehoek met de bewoner, zijn omgeving waar hij steun aan heeft en de professional die nodig is voor de zorg. Daarbij gaat de bewoner nu meer de touwtjes in handen krijgen”.

 

Geen instituut meer, gewoon wonen

“Wat ik het liefst zou willen,” zo sluit Jeannette Blok af, “is dat het instituut als gebouw niet meer bestaat, maar dat de bewoners gewoon in de wijk wonen. Ze wonen in kleine wooneenheden waarbij ook ondersteuning en zorg is. En waarom dan niet kiezen om gewoon samen te koken in plaats van eten aangeleverd krijgen? Dat je ondanks alle beperkingen nog actief midden in het normale dagelijkse leven staat met alle daarbij horende contacten. Terwijl je tevens steun uit de buurt krijgt en desgewenst verzekerd bent van zorg”.

 

(CT)

Meer informatie

U in de Wijk, 16 juni 2010
Meer tijd voor elkaar in Transwijk