Op de tweede plaats komt de thuiszorg. Tussen de geïnterviewde Marokkaans en Turkse ouderen bestaat verder weinig verschil. In vergelijking met autochtone leeftijdgenoten heeft deze groep meer gezondheidsklachten en hebben ze op jongere leeftijd hulp van anderen nodig. Het onderzoek heeft er toe geleid dat Portaal deze groep nu vooral persoonlijk benadert en meer investeert in levensbestendige woningen. Ook  werven we extra collega’s met een Turkse of Marokkaanse achtergrond.

 

Gesprekken thuis, in de Moskee en bij de groenteboer

Wat zijn de woonwensen van oudere allochtonen en hoe denken jongeren daarover? En wat betekent dit voor de verbouwplannen van verzorgingstehuis Tolsteeg? Dat was de kern van de vraag. Hiertoe is een groep van 60 bewoners ( 40 Marokkanen en 20 Turkse mannen en vrouwen) thuis geënquêteerd en zijn er vragen gesteld in de Moskee en bij de groenteboer. Ter aanvulling zijn 13 diepte interviews gevoerd, waarvan drie met sleutelpersonen uit de wijk.  Ook is aan 12 Turkse en 18 Marokkaanse jongeren gevraagd welke rol zij voor zichzelf zien als hun ouders zorg nodig hebben. 

 

“Wij voeden op tot mantelzorgers ”

Veel Turkse en Marokkaanse ouderen in Hoograven wonen vaak met meerdere (nog inwonende) kinderen in een flat zonder lift.  Over de buurt zijn ze tevreden omdat er veel Turkse en Marokkaanse mensen wonen. Over de woning zijn ze minder tevreden.  Ze zouden het liefst een lift, grotere woonkamer, gesloten keuken en een CV hebben. 

 

In de toekomst denkt slechts 10% van de allochtonen ouderen  naar een islamitisch verzorgingstehuis te gaan. Opvallend, aangezien uit ander onderzoek (SCP 2003)  blijkt dat onder autochtone ouderen  93%  denkt in een verzorgingstehuis te gaan wonen. Dit verschil heeft allereerst te maken met cultuur uit het thuisland: de zorg voor ouderen wordt hoe dan ook door de kinderen en hun partners opgevangen. 90% Van de jongeren gaat er vanuit dat de ouders bij hen komen wonen of in de buurt. Verpleeghuizen hebben bij de ouders en de jongens een negatief  beeld.  “Wij voeden onze kinderen allemaal op tot mantelzorgers. Ouders verzorgen hun kinderen tot die volwassen zijn. Als de ouders op leeftijd komen worden de rollen omgedraaid. Dat is geen keuze, maar een vanzelfsprekendheid”, aldus een Marokkaanse vader.  Om overbelasting van de kinderen te voorkomen zou de thuiszorg  zich meer  moeten richten op hulp en begeleiding van deze kinderen.

 

Bij een eventuele verhuizing heeft dicht bij de kinderen wonen de absolute voorkeur. Een kleine groep denkt aan terugkeer. Maar de goede gezondheidszorg in Nederland en de kinderen die hier wonen ervaren ze als belemmering. 

 

Persoonlijk benaderen

Wensen als liften, grotere woonkamers en gesloten keukens worden in nieuwbouwplannen meegenomen maar zijn  in bestaande woningen moeilijk te realiseren.  Omdat het technisch niet mogelijk is of omdat deze  groep huurders de huurverhoging niet kan opbrengen. Toch heeft dit onderzoek tot nieuwe inzichten geleid: Zo  wordt bij de huidige verbouwing van Tolsteeg vooral gekeken naar de wensen van autochtone ouderen. Ook maakt het onderzoek heel helder dat schriftelijk informeren van deze groep niet werkt. Voor de plannen voor de Oude Geinlaan en ons Klantentevredenheidonderzoek  hebben we deze bewoners dan ook mondeling met behulp van tolken benaderd. We zetten verder  extra in op het werven van collega’s met een niet westerse achtergrond.  Met het labelen van bestaande woningen voor ouderen proberen we ook deze groep bewoners te bedienen en nu toetsen we de haalbaarheid van twee allochtonen woongroepen. En tot slot zijn we met de gemeente in gesprek over selectieve woningtoewijzing om ouders en kinderen bij elkaar in de buurt te houden, de zogenaamde kangoeroetoewijzing.

 

Sociaal economische positie en gezondheid lager

Waarom vraagt deze groeiende groep huurders van Portaal bijzonder aandacht? Qua opleiding, inkomen en beroepsniveau scoort de groep van niet- westerse bewoners gemiddeld lager dan de westerse leeftijdgenoten. Dit gecombineerd met het niet beheersen van de Nederlandse taal maakt deze groep extra kwetsbaar en minder zelfredzaam.

Ook scoort de gezondheid veel  lager dan de autochtone leeftijdsgenoten. Turkse en Marokkaanse mannen en vrouwen en hebben gemiddeld meer gezondheidsklachten én op een jongere leeftijd. Rond de 65 jaar hebben ze hulp van buitenaf nodig terwijl dit bij autochtonen vaak 15 jaar later is.