In de Vechtkrant van juli deed Henk Harms zijn verhaal over het Thomas à Kempisplantsoen en de opstelling van de gemeente en Mitros. Dat was aanleiding voor de Vechtkrant om Mitros te vragen naar haar visie. Het werd een gesprek over zeven jaar bewonersparticipatie in de Utrechtse herstructurering. Mitros heeft in die periode veel geleerd over bewonersparticipatie.
Mitros heeft een stevige delegatie
afgevaardigd voor dit interview. Ik zit aan tafel met Willem Goverse, portefeuillebeheerder, Yves Vermeulen, manager directiestaf,
en Kim Roetert, communicatieadviseur. Yves is vanaf
het begin betrokken bij De Utrechtse Opgave (inmiddels
omgedoopt tot Utrecht Vernieuwt) en de opstelling van het Stedelijk Protocol.
Hij legt het allereerste krantje op tafel dat, meegeniet met het Stadsblad, in
september 2001 bij alle Utrechters in de bus viel.
Hoe was de reactie toentertijd?
Iedere vijf jaar wordt een lijst met herstructureringsprojecten
vastgelegd. Over de eerste lijst, van 2001, is veel verwarring geweest. Wat
betekent het dat een complex op de lijst staat van de herstructurering?
Bewoners en gemeenteraadsleden dachten dat er in die vijf jaar dan ook gesloopt
en gerenoveerd zou worden. Terwijl de corporaties hadden afgesproken dat zij in
die vijf jaar een definitief besluit zouden nemen en nog niet gingen uitvoeren.
Wat is daaraan
gedaan?
Mitros had bij de publicatie van
de eerste lijst al afgesproken dat we vooraf zelf de bewoners zouden
informeren. We wilden voorkomen dat mensen nieuws over hun woning via anderen
zouden horen. We realiseerden ons pas achteraf dat het dan nog vijf jaar zou
kunnen duren voordat bewoners weten waar ze aan toe zijn. Bewoners zien dat als
onzekerheid van de kant van Mitros. Daar komt bij dat
we ons verkeken hebben op de planvorming. We hebben teveel projecten op de
lijst gezet. Het uiteenspatten van de internetbel en de economische neergang
leidden tot vertraging. We kwamen er achter dat we meer tijd moesten uittrekken
voor gesprekken met bewoners.
Weten bewoners nu wél wat het
betekent om op die lijst te staan?
Als het goed is wel. Maar we willen ook af van een lijst waarop
staat of het sloop/nieuwbouw of renovatie betreft. Er zijn teveel
omstandigheden waardoor plannen kunnen wijzigen. Wat betreft
bewonersparticipatie heeft Mitros wel wat lessen geleerd.
Los van het Stedelijk Protocol zetten we steeds meer in op persoonlijke
contacten met bewoners. Ook zorgen we dat het beheer op orde is, dus woningen
die later aan de beurt komen worden geschilderd. Je moet de buurt serieus
nemen. In Ondiep bijvoorbeeld zijn we daar goed in geslaagd.
En de rol van bewonersorganisaties?
Dat ligt ingewikkeld. Bewonerscommissies vertegenwoordigen
meestal niet het hele complex, maar zijn wel belangrijk omdat ze hun complex kennen.
Mitros heeft een eigen verantwoordelijkheid in het
informeren van haar huurders. Daarom zoeken we ook naar andere manieren om
mensen te bereiken, bijvoorbeeld door portiekgesprekken te organiseren. Bij het
Thomas à Kempisplantsoen praten we met de
bewonerscommissie maar informeren we de bewoners ook via nieuwsbrieven.
Wat is jullie verhaal over het Thomas à Kempisplantsoen?
Dat complex stond al vijf jaar op de lijst en kwam pas in
2005 aan de beurt. Er was een lange periode van onzekerheid die ook te maken
had met de plannen voor een wegomlegging van de gemeente. Bewoners waren
ontevreden. Ze wilden versnelde sloop. Dat is een valkuil geweest voor beide
partijen. We hebben een woonwensenonderzoek gedaan inclusief een
draagvlakmeting, terwijl er nog geen sociaal plan lag. Nu wil de
bewonerscommissie met ons praten over extra financiële vergoedingen. Maar niet
alles is onderhandelbaar.
Wat is er dan wel mogelijk?
Waar dat mogelijk is leveren we maatwerk. Mitros heeft gezorgd voor uitbreiding van het DUO-gebied. En er mag worden voorgesorteerd, dat wil zeggen
dat bewoners vóór het ingaan van de urgentie, mét
vergoeding, kunnen verhuizen. We hebben de bergingen uit het puntwaarderingsysteem gehaald en daarmee de huren verlaagd.
Maar de CV-ketels worden niet meer vervangen. Dus we
blijven onderhoud plegen, maar wel selectief. Extra financiële vergoedingen
waren wat Mitros betreft hier niet aan de orde.
Mitros is van mening dat niet alles
van het Sociaal Plan onderhandelbaar is. Onze partners zouden daar op dezelfde
manier mee om moeten gaan. Wij vinden het een verantwoordelijkheid van de
huurdersorganisaties, bewonersadviesraden en De Bundeling om hun achterban
daarover te informeren.
[CS]
Reacties:
Plaats hier uw reactie: