Vechtkrant, 27 januari 2007
Dossier: Bewonersorganisaties
Bewonersorganisaties van deze tijd: aflevering 1
"Je moet vooral niet bang zijn"
Zijn bewonersorganisaties nog van deze tijd? Ze zijn er in
ieder geval in alle soorten en maten. In een reeks artikelen gaat de Vechtkrant
op bezoek bij verschillende bewonersorganisaties. Hoe functioneren ze en wat
houdt hen bezig? In dit nummer de 'Vereniging Van Huiseigenaren de
Notenkraker'.
'De Notenkraker' is de
spitsvondige naam van de bewonersorganisatie van de Notenbomenhof. "Wij
zijn opgericht in 1994" vertelt Bas Defize,
voorzitter van de Notenkraker. "De Notenbomenhof bestaat voor een deel uit
nieuwbouwwoningen die in 1994 zijn opgeleverd. Destijds moest je starter zijn
en een aantrekkelijke huurwoning achter laten om in aanmerking te komen voor
een van de koopwoningen. Je zit dan als bewoners van zo'n
complex allemaal in hetzelfde schuitje. Je bent allemaal starter in een nieuwe
koopwoning. Wij hebben toen een vereniging van huiseigenaren opgericht.
Helemaal zoals het hoort, met statuten, inschrijving bij de Kamer van
Koophandel en een bestuur. Op één woning na zijn alle bewoners van de in totaal
36 woningen lid van de vereniging."
Activiteiten
"De Notenkraker is wel
een bijzondere vereniging. Het is een slapende vereniging, wij hebben niet veel
vaste activiteiten. Natuurlijk hebben wij één keer per jaar een Algemene
Ledenvergadering en er is een groencommissie die het groen in de buurt onderhoudt.
Eén keer per jaar proberen wij een sociale activiteit te organiseren,
bijvoorbeeld een buurtbarbecue. Daarnaast hebben wij een commissie die zich
bezighoudt met buurtproblematiek.
Verder zijn wij alleen actief als daar een aanleiding voor is. Zo hebben wij
ons helemaal in het begin ingezet voor het oplossen van de opleveringsproblemen
bij de nieuwbouw. Later hebben wij ook een collectief contract af kunnen
sluiten voor het schilderen van de woningen. Dat scheelt dan best veel geld als
je dat gezamenlijk kan doen. Nu zijn wij vooral bezig met de
parkeerproblematiek. Binnenkort worden hier in de buurt bijna 200 woningen
gebouwd en komt er een supermarkt. De gemeente hanteert daarbij niet de
parkeernorm zoals dat hoort. Het zal dan nog moeilijker worden om een
parkeerplaats te vinden in de buurt."
Communicatie
"Onze leden weten ons
altijd goed te vinden. Als ze ergens mee zitten, dan komen ze daarmee naar het
bestuur. Wij inventariseren dan bij de andere bewoners of er belangstelling is
voor dat onderwerp. Als er dan tenminste 16 bewoners
geïnteresseerd zijn dan organiseren wij een vergadering.
De communicatie met onze leden verloopt via een e-mailgroep.
Maar omdat niet iedereen daar even handig mee is doen wij ook briefjes bij de
mensen in de bus. Soms organiseren wij ook een vergadering om mensen
enthousiast te maken voor bepaalde activiteiten. Zo zijn wij nu op zoek naar
mensen voor de groencommissie. Dat moet je niet via de e-mailgroep
doen, want dat werkt niet. Daar moet je een bijeenkomst voor organiseren. Vaak
komt de helft van de leden op zo'n bijeenkomst.
Overigens zijn dat niet altijd dezelfde mensen."
Succes
De Notenkraker heeft in de
13 jaar van haar bestaan al de nodige successen geboekt. Enkele jaren geleden
is op verzoek van de vereniging betaald parkeren ingevoerd in de buurt. En na
een felle juridische strijd zijn uiteindelijk ook alle opleveringsproblemen
opgelost. Volgens Bas Defize heeft dat vooral te
maken met de vasthoudendheid van een aantal bewoners. "Als je echt iets
wilt bereiken moet je je er gewoon in vastbijten.
Veel bellen met ambtenaren en aantekeningen maken van de gesprekken, zodat je
daar later weer op terug kan komen. Je moet vooral niet bang zijn."
Spil van het complex
De Notenkraker heeft een
vrij traditionele en formele verenigingsstructuur. Toch heeft zij een
dynamische manier van werken. Bewoners die zich in steeds wisselende verbanden
inzetten voor een bepaald onderwerp in de woonomgeving.
Volgens Bas Defize speelt de samenstelling van de
bewoners in de buurt daarbij geen rol. "Er wonen veel verschillende mensen
in het complex: een loodgieter, een schooljuf, academici etc. Wel zie je dat
bepaalde mensen elkaar opzoeken, waarbij de achtergrond van de mensen een
belangrijke rol speelt. Wat wij met elkaar gemeen hebben is dat wij allemaal
redelijke mensen zijn. Een andere vereniging was misschien al ten onder gegaan
aan interne conflicten, maar bij ons wordt overal op een fatsoenlijke manier
over gepraat. De vereniging functioneert als een spil in het buurtnetwerk en draagt
er aan bij dat de verschillende bewoners elkaar ontmoeten."